Donor worden?

De medische wetenschap ontwikkelt zich steeds verder. Er is steeds meer mogelijk. Toch blijft het grote probleem de schaarste van donoren.

Ik draag zelf sinds mijn zestiende een donorcodicil bij me. In Nederland hanteren we een vrij keuzesysteem: je bent niet geregistreerd totdat je zelf besluit je in te schrijven. In België, Luxemburg, Oostenrijk en Spanje is dat andersom, je bent donor tenzij je actief weigert. Daarom zijn de tekorten in deze landen aanzienlijk minder.

Uit onderzoek blijkt dat van de 60 procent die zich niet heeft ingeschreven ruim 80 procent geen bezwaar zou hebben. Deze mensen zijn er tot nu toe kennelijk niet aan toe gekomen om zich in te schrijven. Mensen zijn liever niet met de dood bezig. Dat moment wil iedereen zo lang mogelijk uitstellen. Bij veel mensen zal ook een bepaalde angst spelen. De angst dat je te vroeg dood wordt verklaard bijvoorbeeld. Ik ben daar niet zo bang voor. De artsen hebben duidelijke protocollen.

Veel organen zijn onbruikbaar omdat organen afsterven als de doorbloeding stopt. Dus als iemand overleden is, voordat hij het ziekenhuis heeft gehaald, zijn de organen niet meer bruikbaar. Tenzij hij of zij net is overleden. Dat is dan een kwestie van minuten. Het hoornvlies, de huid en botten zijn wel bruikbaar als de persoon langer overleden is. De beste organen voor transplantatie komen dus van mensen die overlijden op de IC. Het zijn meestal mensen die een ongeluk hebben gehad. De artsen zullen altijd proberen om iemands leven te redden. Lukt dat niet, dan komt iemand in aanmerking als donor. Er wordt eerst hersendood vastgesteld. Dat gaat heel zorgvuldig aan de hand van een aantel uitgebreide tests. Er wordt door verschillende artsen naar gekeken. Als er geen hersenactiviteit meer is, is de donor technisch overleden. De familie wordt dan gevraagd of de organen van de overledene kunnen worden gebruikt voor donortransplantatie. Om de organen goed doorbloed te houden wordt de donor nog steeds beademd. Op het moment dat de nabestaanden toestemmen worden verschillende ontvangers gebeld. Er wordt altijd gezocht naar de beste match. Het is natuurlijk veel makkelijker als de donor al vooraf heeft ingeschreven bij het donorregister met de keuze dat hij of zij zijn organen wil afstaan. Het is voor de nabestaanden heel moeilijk om vlak na het overlijden van hun familielid een beslissing te moeten nemen. Vaak wordt daarom geweigerd.

Zolang ADR nog niet is ingevoerd is het van groot belang dat het aantal donorregistraties omhooggaat. Als je het zelf niet redt, help dan in ieder geval een ander door je in te schrijven als donor.

Een bekende donorspreuk is: Don’t take your organs to heaven, heaven knows they are needed here! Ik vind dat ‘donorschap’ de maatschappelijke norm zou moeten zijn. Mensen zouden zich bewuster moeten opstellen. Helaas blijkt dat mensen zich niet snel laten overhalen om zich in te schrijven. Het komt door een bepaalde laksheid, een ‘ver-van-mijn-bed-show’, een ‘dit-is-niet-aan-mij-gericht-gedachte’. Ik zou ervoor willen pleiten om mensen die zich hebben ingeschreven als donor, voorrang te geven. Maar iedereen die urgent is, heeft ongeacht hij of zij zich heeft ingeschreven, voorrang boven de rest. Je kunt ethisch gezien niemand uitsluiten. Want Nederland is een geciviliseerd land. Maar als twee mensen beiden urgent zijn, en de één is donor en de ander niet, en beiden zijn een even goede match, dan weet ik wel wat ik rechtvaardig zou vinden.

Mensen neem je verantwoordelijkheid!

SCHRIJF JE VANDAAG NOG IN!
www.donorregister.nl
of www.JaofNee.nl (je hebt hiervoor je DigiD-code nodig.)

Neem ook een kijkje op www.donorvoorlichting.nl

Zeg het voort...Share on Google+Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on Pinterest