Blaas weg die Gal

Blaas weg die galMorgen om acht uur ‘s ochtends is ze als eerste aan de beurt. De galblaas van mijn lieve zus wordt verwijderd. Door wat ik allemaal heb moeten doormaken vindt Jet dat ze niet het recht heeft om over deze ingreep te zeuren. Ze bagatelliseerde het steeds. En ze baalt ervan dat ze tijdens haar herstel niet bij mij langs kan komen. Ze is te lief. Wat een kanjer.

Maar alles is relatief. De laatste tijd laat ze blijken dat ze toch best een beetje bezorgd is. Ze vindt het helemaal niet fijn dat Joost voor zaken in China zit terwijl zij onder narcose gaat. Maar gelukkig gaat Sanne, haar oudste dochter, met haar mee.

Zelf vind ik die narcose best wel lekker. Ze spuiten je eerst in met dormicum. Dat is een zogenaamd roesje. Je gaat er lekker van onder zeil. Ik denk dat ik dat al wel twintig keer heb meegemaakt. Ik zing altijd een liedje en probeer zo lang mogelijk wakker te blijven. Maar het onvermijdelijke gebeurt, na het tweede couplet wordt je overvallen door een warme slaapdeken, het geluid ebt weg en baf, weg ben je. “Tot straks.” Daarna volgt de echte narcose.

Het volgende moment wordt je wakker en ben je geopereerd. Je hebt geen pijn, misschien een beetje droge mond en je bent een beetje schoor. Het duurt even voordat je je realiseert wat er gebeurd is. Je doezelt nog een beetje verder. Dan hoort je een arts of verpleegkundige zeggen dat alles goed is gegaan. Je doezelt verder en een verpleegkundige zegt weer: “Mevrouw Van de Rest, alles is goed gegaan. U bent geopereerd. U ligt op de uitslaapzaal.” De volgende dag of een dagje later mag je alweer naar huis.

Lieve Jet, het komt helemaal goed met je galblaas. En het fijne is dat als hij eenmaal verwijderd is je geen last meer zult hebben van die helse koliekpijnen. Ik duim voor je en Ik houd van je. Wij houden van je. Zet ‘m op!

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink.

6 Reacties op Blaas weg die Gal

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *