Life is good

Life is goodMijn top 5 ziet er zo uit:

  1. Gezondheid. Je fit voelen.
  2. Liefde. Je gezin, familie en goeie vriendschappen.
  3. Lekker eten en drinken.
  4. Vrijheid, zelfbeschikking, tijd voor jezelf.
  5. Kennis en groei. Voor mij; muziek maken en luisteren, films kijken, lezen, schilderen, spelen met m’n apple-tje en ga maar door.

Ik zit nu zeker op 60%. Eigenlijk nog zelfs wat hoger. Ik voel me namelijk best fit. Dat zal wel relatief zijn. Want je past je aan. Gek is het wel dat je vergeet wat het is om echt fit te zijn. Zo kan ik bijvoorbeeld al tien jaar lang niet meer rennen. Vroeger miste ik dat wel. Als ik iemand door het bos zag joggen werd ik jaloers. Nu niet meer. Als je ouder wordt leer je dat afgunst alleen maar frustreert.

Toegegeven, dat eten en drinken is hier natuurlijk een ramp. Die gaarkeuken, echt klote. Iedere dag Hollandse pot. Je hebt aardappels; gekookt, gepureerd, gebakken en patat. Verder gekookte groente zoals bloemkool met een papje, gekookte andijvie, stukgekookte broccoli. Wel lekker was de witlof met ham. Voor mij geen kaas want dat is weer te zout. Je kunt wel aan wennen aan dat zoutarme eten maar echt lekker wordt het nooit. Wel eens een zoutarm soepje gegeten? Waarom koken ze niet zoals thuis? Met een beetje pit. Lekker groente roerbakken. Veel kruiden. Alles lekker vers. Biefstukje erbij. Mijn prutje wordt al ‘s middags klaargemaakt. Dan kan het lekker verpieteren in de warmhoudoven. Wat dacht je van een pampaschijf of een wildburger met jus? Of gewoon een lekker droog rundervinkje? Gelukkig heb ik goeie vrienden die soms wat lekkers meebrengen. Gisteren was het feest! Jan Willem had de lekkerste sushi meegenomen en een heerlijke seafoodsalad. Waanzinnig lekker. Top, Wil! Dat houd me dus op die 60%.

Over die vrijheid heb ik eergisteren al wat gezegd. Ik kan geen kant op. Ik mag zelfs niet alleen naar buiten met m’n rollatortje. Er moeten twee begeleiders mee van het centrum. Dat mogen geen vrienden zijn. In het weekend moet ik dus sowieso binnen blijven. Op werkdagen heb ik een ‘één op één’ behandeling van de fysiotherapeut. Echter, om naar buiten te kunnen moet er nog iemand zijn die tijd voor me heeft.

Ik ben een moderne Robinson Crusoe. Alleen in een revalidatiecentrum. Kan niet van dit eiland af. Gelukkig heb ik niet alleen Vrijdag. Maar ook maandag, dinsdag, woensdag…..

Ik heb hier stapels boeken liggen maar ik kom nauwelijks toe aan lezen. Ik heb het veel te druk met allemaal andere dingen. Tegen de muur staat m’n gitaar en ik heb een keyboard met een midi-aansluiting op m’n MacBook. Ik heb honderd sporen en ontelbaar veel instrumenten (sounds) tot m’n beschikking. Mijn kamer zit vol met muzikanten. Dank je Wil, ook namens de leden van de band. Tjonge, ik heb nauwelijks tijd voor mezelf 😉

Schilderen lukt niet echt. Je kunt niet even een half uurtje creatief doen. Voor een schilderij moet je echt gaan zitten. Ik heb Karel  wel eens horen zeggen: “Mijn inspiratie komt als een ingeving. Ik ga op een stoel zitten in m’n atelier en wacht tot het komt. En het komt altijd. Soms komt het snel en soms moet ik er op wachten. Het komt binnen als een flits. Zou dat god zijn? Ik zie het voor me. En dan schilder ik het er in één keer uit.”

Zodra ik hier weg ben en door die operatie kom zit ik meteen op 100%. Life is good!

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Life is good

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *