Morgenochtend naar huis

Morgenochtend naar huisHet werd me zojuist medegedeeld. Morgenochtend na het bloedprikken ga ik naar huis. Evert haalt me om 9.30 uur op. Ik krijg niet eens een ontslagbrief mee. Donderdag kom ik weer eventjes terug voor een biopt van het hart en weer wat bloedmonsters.

Pffff, dat was wel weer op het randje allemaal maar ik heb het gered. Mijn nieren drijven vocht af en ze klaren net voldoende. Ik weeg 90 kilo en ben in balans. Sterker nog, ik voel me beter dan bij mijn vorige ontslag. Nierpuncties, dialyseren, niertransplantatie, alles wordt in de ijskast gezet.

Tja, en dan moet ik steeds maar aan Rob Brehm denken. We kennen elkaar niet maar ik lees natuurlijk regelmatig je bemoedigende commentaren. Ik heb geen idee hoe jij er nu voor staat. Ben je nog thuis? Zit je in het LUMC? Ben je al door de screening? Ben je dobutamine afhankelijk? Zit je intern in het RRC? Hoe voel je je? Ben je al in Rotterdam geweest voor een gesprek met dokter Balk? Ben je aangemerkt als urgent? Trek je het allemaal wel? En hoe is het met Joke? Uit je commentaren valt mij op dat je ondanks de soms zware ervaringen die ik heb moeten doorstaan toch vertrouwen hebt in je toekomst. En terecht want ik wil je geruststellen: De medische zorg van het Erasmus MC is werkelijk uitstekend. Ze zitten er bovenop. En ieder geval is weer anders. Zoals ik om mij heen heb gehoord van ‘collega’ transplantatiepatiënten en cardiologen ben ik een behoorlijk zwaar geval. Vooral mijn posttransplantatietraject is gecompliceerder dan gemiddeld. Ik hoop dat het voor jou wat makkelijker wordt. Ik wens je in ieder geval succes en de kracht toe om hier door heen te komen.

Ik had jullie eigenlijk willen trakteren op een verhaal over een heerlijke zomerse herinnering in Portugal. Die houden jullie nog van me tegoed. Life is good!

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink.

17 Reacties op Morgenochtend naar huis

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *