Van de douche en de strijd

Douche

wat een genot                                      de ups gaan het winnen
mijn eigen cabine                               mijn eigen lichaam
wel een half uur lang                         mijn hart traint uur na uur
alleen dicht bij God                            zal hij sterker worden

de cel verwarmt                                   mijn longen gaan open
mijn lichaam smelt                             mijn hart pompt het vocht
over het oude kunststof                      van rechts naar links
met de damp als bad                           nog geholpen door infuus

vol met zuurstof                                  de energie neemt toe
verslavend water                                drink niet te veel
wervelend als een vrouw                   laat het vocht verdwijnen
met zachte hand                                  als smeltend ijs

liefde in eenzaamheid                        geduld voor zekerheid

Poëzie bevrijdt

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink.

7 Reacties op Van de douche en de strijd

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *