Wanneer bellen ze nou?

Wanneer bellen ze nou?Het is nacht. Ik werd wakker van het alarm van de perfusorpomp. De NaCl is op. Ik zat diep in een droom, ik  geloof over mijn vader. Ik vind het altijd fijn om hem ‘s nachts te ontmoeten. Hij stond in z’n zwembroek bij het hek van een wijkzwembad, ik denk jaren ‘60. Hij was super strak en jong. Heel relaxed, onafhankelijk en mooi. Een kruising van Marlon Brando en Elvis. Ik vroeg of hij mee ging voor een drankje of ijsje.

Hij: “Ik moet door jongen, ik kwam alleen even naar je kijken, je ziet er goed uit.”

Ik: “Jij ook man, ik herkende je bijna niet. Je ziet eruit als een filmster met die volle bos zwart haar. Die zonnebril staat je goed.”

Het regent nu voor het eerst. Ik hoor de regen rammelen tegen de metalen ribbels van het gebouw. Alsof je onder een golfplaten afdakje staat.

Iedere dag denk ik wel eens: “Ik voel me zo sterk is dit allemaal nog  wel nodig? Als ze bellen is er geen weg meer terug. Het kunnen je laatste uren zijn. Operatie risico 12%, etc.”

Urgentie betekent dat ze ieder moment kunnen bellen. Deden ze dat maar dan liet ik me gewoon  mee voeren in het afgesproken protocol. Dit protocol is  er ééntje waar je niet omheen kunt: Aankleden, tas mee met schoon gewassen pyjama, steriele tandenborstel, nieuwe sloffen, ambulance in en rustig blijven. Zen, ‘Ohm.’

Gemiddeld duurt zo’n urgentie een dag tot enkele maanden. De kans dat het vandaag gebeurt is even groot als de kans dat het op een bepaalde dag over een maand gebeurt. Maar de wet van de grote getallen zegt dat de kans dat het binnen nu en een maand gebeurd groter is dan dat het op een afzonderlijke dag gebeurt. Gooi maar eens dertig keer met een dobbelsteen. Er is al een maand voorbij sinds ik urgent werd verklaard. Ik sta nu echt nummer 1 in mijn gewichtsklasse en bloedgroep.

Je gaat voor de leeuwen natuurlijk. Je draagt je leven over aan de chirurgen. Eén heeft er altijd dienst. En ook zijn team. Het is te hopen dat ze niet te veel van de wijn hebben gesnoept. Ik zal hem recht in de ogen kijken en zeggen dat hij de beste operatie moet uitvoeren die hij ooit heeft gedaan. Doe het voor mij, voor Carin en m’n drie jonge kinderen. Ik geloof dat het goed zal aflopen. Al wordt het niet makkelijk.

Wat kan je zeggen over zoiets? Als ze straks bellen ga je naar de snijtafel. Je merkt er uiteindelijk niet veel van. Na een paar dagen beademing wordt je wakker op de Intensive Care: Ogen open “god zij dank”, beademing uit je strot, slangen overal in je lijf en je hebt het gered, voorlopig althans.  Ik hou van Carin, mijn kinderen, mijn familie en vrienden. Duim maar voor me.

Het regent, wanneer bellen ze nou?

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Wanneer bellen ze nou?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *